Bevrijdingsfestival Stadspark succes voor ons!

Afgelopen woensdag stonden we op het afgeladen Bevrijdingsfestival in het Stadspark. Er was razend veel belangstelling voor ons standje! Mensen kwamen langs voor een folder, een vraag, een gesprek, of gaven zich op als campagnevrijwilliger (véél!). Eén man heeft bijna een half uur ons verkiezingsprogramma staan lezen! Een jongen en meisje wilden weten wat onze standpunten waren over de tuinbouw. Een man wilde een reuzen-raamposter, omdat hij te hoog woonde voor een gewone. Enzovoorts. Vanuit de langsschuifelende mensenmassa kwamen voortdurend steunbetuigingen in de vorm van ‘Ga zo door!’ en ‘Jullie doen geweldig werk!’ en opgestoken duimen. Zo verliep de middag in een zeer opgewekte en positieve stemming.

Geen enkele negatieve reactie! En dan beschouw ik de paar jongens die langsliepen en in schaterlachen uitbarstten – een partij voor dieren… woehahaha! – ook als een positieve reactie. In elk geval een vrolijke.

Onze petitie voor het instellen van een dierenpolitie werd druk ondertekend, er stond geregeld zelfs een rij!! Fantastisch om te merken dat onze thema’s voor zó veel mensen dringend voelen. Dat worden er steeds méér, lijkt het.

Een groot succes was ook onze sojachocolademelkuitdeelactie (eh… niet proberen op te zoeken in de Van Dale!). Veel verbazing bij mensen: ‘Huh? Het is hartstikke lekker!’ Een enkeling durfde niet: bluh, vies, bij voorbaat.

Gek dat je een plantaardig product – zonder te proeven – als ‘vies’ beschouwt, maar wel zonder enige weerzin het sap drinkt dat getrokken is uit een koe-tepel, dat ook nog eens helemaal niet voor mensenmagen is bedoeld (maar voor kalfjes).

Interessant was het gesprek dat één van onze medewerkers had – ik was er zelf niet bij – met een vrouw die het maar raar vond dat ik ‘als muzikant’ in de gemeenteraad zit. Het leek haar onmogelijk dat je gepassioneerd bezig kunt zijn met twéé dingen. Als je de muziek al hebt (of theater, of wat dan ook in de kunstsector) heb je dus geen ruimte voor iets anders. Grappig is natuurlijk ook dat ze daarmee – onuitgesproken – ervanuit gaat dat de 38 andere gemeenteraadsleden werk hebben dat ze zelf nogal saai vinden, of waar ze in elk geval niet erg warm voor lopen.

Ik begrijp haar wel: als je met je band de wereld wilt veroveren, is het natuurlijk niet handig om tegelijkertijd in de gemeenteraad te zitten. Maar voor mij is er geen probleem. Ik heb het druk, maar daarin ben ik niet de enige. Ook drukke mensen kunnen goed werk verrichten.

Advertenties